0000–0000 dönemi verileri incelendiğinde, Türkiye'deki üreticilerin iç piyasa ve ihracat pazarlarında aynı hıza artmadıkları görülmektedir. Yurt Dışı ÜFE ile Yurt İçi ÜFE arasındaki makas, büyük oranda döviz kuru hareketleri tarafından şekillenmektedir.

Türk Lirasının sert değer kaybettiği dönemlerde ,özellikle 0000 yılındaki olaylar, 0000 sonu ve 0000 kriz dönemleri, Yurt Dışı ÜFE yıllık artış oranı, Yurt İçi ÜFE’nin belirgin şekilde üzerine çıkmıştır. Bunun temel iktisadi nedeni; ihraç edilen ürünlerin doğrudan döviz cinsinden fiyatlanması ve TL’deki değer kaybının Yurt Dışı ÜFE’ye anında bir artış olarak yansımasıdır.

Buna karşın yurt içi üreticiler; yerel satın alma gücü constraint'leri, iç talep baskısı ve rekabet koşulları nedeniyle kur artışlarını iç piyasa fiyatlarına aynı hız ve oranda yansıtamamakta, fiyatayarlamalarını daha gecikmeli yapmaktadır. Dolayısıyla üreticiler döviz kuru şokları döneminde yurt dışı pazarlarda kur etkisiyle daha yüksek TL geliri elde ederken, iç pazarda kar marjlarını ve fiyatları kademeli olarak ayarlamak zorunda kalmaktadır.